Mijn kindertijd
Ik ben geboren op 16 maart 1988 en opgegroeid in een volledig Nederlandse omgeving, ondanks mijn deels Egyptische achtergrond. Na het overlijden van mijn moeder werd ik liefdevol opgevangen door haar zus; mijn tante, oom en neefje. Hoewel dit veel stabiliteit gaf, bracht het later ook vragen met zich mee over wie ík nu eigenlijk ben.
Als kind was ik graag buiten, met name in de natuur of met mijn konijntje, maar ook juist binnen. Knutselend, dansend, acterend , schrijvend, dagdromend of om mijn spulletjes weer eens mooi en anders neer te zetten. Zo vond ik rust, kon ik creëren, spelen en ontdekken, dit is eigenlijk nooit veranderd.
In mijn twintiger jaren
Na mijn opleiding tot interieurstylist en ontwerpster, was ik aangenomen op de HKU (hoge school voor de kunsten van Utrecht) Maar ik had ook een sterke drang om te willen gaan reizen en besloot daarom te gaan werken. Alleen kreeg ik opnieuw te maken met ingrijpende verliezen en grote veranderingen. Het bracht me uit balans en in plaats van mijn grenzen te respecteren, ging ik dwalen en vooral tegen mezelf zeggen 'kom op, niet zeiken maar doorgaan'
Ik startte als motivatie mijn eigen onderneming in creatie, feest en animatie voor kinderen. En ik vond het oprecht geweldig om de kinderen zo te zien stralen maar toch voelde ik me vanbinnen steeds meer de verdrietige en verdwaalde clown worden. Na lang zwoegen liet ik daarom ook alles achter me en ging eindelijk met mijn backpack op ontdekkingsreis. Ik voelde eigenlijk al heel lang aan alles dat dat was wat ik nodig had.
De reis gaf me o.a nieuwe inzichten, meer zelfvertrouwen, nieuwe energie en ik had mezelf al een stuk beter leren kennen. Ik had een overvolle opslagruimte alleen geen woonplek meer en verhuisde noodgedwongen maar liefst 9 keer in nog geen 2 jaar tijd.
Wel vond ik een droombaan als visual merchandiser, beursstylist en fotostylist, passend bij mijn achtergrond. Plus ik ontmoeten daar naast waardevolle vriendschappen een nieuwe liefde. Die liefde groeide en bloeide, en inmiddels zijn wij dolgelukkig getrouwd en leven wij samen met onze kat Tommie in het kleine maar levendige dorpje Ursem.
Alleen in het begin bracht deze nieuwe liefde onverwerkte emoties naar boven. Ik besloot hier hulp voor te zoeken en tegelijkertijd leidde ik een overvolle levensstijl. (Ik stond namelijk nog steeds in de overlevingsstand) toch voelde het alsof alles goed ging. Ik zat “gewoon lekker in mijn flow.”
Of toch niet?
Ik begon steeds vaker een sluimerende vermoeidheid te voelen en had met regelmaat last van ontstekingen en hoe moe ik ook was, slapen lukte niet meer, ik stond volledig 'aan'. Door alle 'drukte' stelde ik het gevoel steeds uit: “na dit project komt er rust… na die afspraak kan ik bijtanken…” het moment van écht stilstaan bleef echter uit, en mijn bijnamen waren dan ook niet voor niets 'Stuiterbal' en 'Speedy' totdat mijn lichaam op een ochtend aangaf dat het écht genoeg was.
Het was een onmiskenbare stop: een burn-out die me dwong stil te staan, naar binnen te kijken en opnieuw balans te vinden. Het was intens en ging met de welbekende ups en downs, alles om zo snel mogelijk weer aan het werk te kunnen gaan terwijl douchen of überhaupt uit bed kunnen komen in het begin al de uitdaging van de dag was. Maar dit proces heeft me enorm gevormd en geleerd wat écht belangrijk is.
Langzaam ontdekte ik mijn herstelpad
Elke dag buiten zitten en ontbijten met groene groenten waren mijn eerste stappen om energie op te bouwen. Daarna kwamen rustige wandelingen, gevolgd door trainingen met een holistisch coach waarin ik weer contact maakte met mijn lichaam en gevoel. Thuis ging ik stap voor stap ‘letterlijk aan de bak’ ont-spullen, opruimen, nieuwe orde scheppen en alles wat ons of mij uit balans bracht aanpassen. Ik had nu meer dan ooit behoefte aan een rustgevende basis! En dat was een echte life changer! Ik voelde direct meer rust, ruimte en overzicht! Ik kreeg de regie weer in eigen handen en daardoor meer energie en inzicht in mezelf.
En daar werd Herstelstapper geboren
Op een dag liep ik een rondje en voelde ik aan alles dat ik andere wilde gaan helpen met ontprikkelen! Ik volgde een wandelcoachopleiding om in eerste instantie mensen te begeleiden bij stress, overprikkeling en burn-out herstel. Terwijl ik mijn bedrijf als wandelcoach opstartte, viel het puzzelstukje na een aantal klanten pas echt op z’n plek toen bleek dat er ook regelmatig ondersteuning in de thuisomgeving nodig was. Precies hoe ik dat zelf ook had ervaren! Die rust en balans letterlijk in de thuisbasis terugbrengen.
Een klant zei tegen mij ‘oh na onze sessie ben ik thuis mijn kleding gaan uitzoeken, ik keek daar al zolang tegenop! Ik ben nog niet helemaal klaar want ik vind het vrij pittig, maar het voelt nu al zo fijn! Zou je het misschien oke vinden om mij daar ook bij te helpen?’
En ineens begonnen mijn roze vleugels te stralen! Soms ligt een oplossing zo dichtbij, maar is er eerst nog een tusseneilandje (of meer) nodig.
Creativiteit, sfeer, beleving en willen helpen zijn altijd al mijn rode draad geweest! Dus heel verrassend is deze ontwikkeling tot opruimcoach en stylist bij overprikkeling dan ook eigenlijk niet.
Mijn opleidingen, reizen en werkervaringen, plus mijn persoonlijke ervaringen leidden tot waar ik nu sta. En ik ben het dankbaar, want wat vind ik dit toch keer op keer weer heerlijk om te mogen doen!
Het is een letterlijk zichtbare en voelbare manier om stap voor stap je huis, je leven en daarmee jezelf weer in balans te brengen!
