Mijn kindertijd
Ik ben geborgen op 16 maart 1988 en opgegroeid in een volledig Nederlandse omgeving, ondanks mijn deels Egyptische achtergrond. Na het overlijden van mijn moeder werd ik liefdevol opgevangen door haar zus, mijn tante, oom en neefje. Hoewel dit veel stabiliteit gaf, bracht het later ook vragen met zich mee over wie ík nu eigenlijk ben.
Als kind was ik graag buiten, met name in de natuur of met mijn konijntje, maar ook juist binnen. Knutselend, dansend, schrijvend of dagdromend. Zo vond ik rust, kon ik creëren, spelen en ontdekken, dit is eigenlijk nooit veranderd.
In mijn twintiger jaren
Ik kreeg opnieuw te maken met ingrijpende verliezen en grote veranderingen. Het bracht me uit balans, maar in plaats van mijn grenzen te respecteren, bleef ik doorgaan.
Ik startte als motivatie mijn eigen onderneming in creatie, feest en animatie voor kinderen. En hoewel ik naar buiten toe als een vrolijke clown leek, voelde ik me vanbinnen steeds verdrietiger en ongelukkiger. Na lang zwoegen liet ik daarom ook alles achter me en vertrok met mijn backpack op ontdekkingsreis. Ik voelde aan alles dat dat was wat ik nodig had.
De reis gaf me nieuwe moed en ik had mezelf al een stuk beter leren kennen. Ik had een overvolle opslagruimte alleen geen woonplek meer en verhuisde noodgedwongen maar liefst 9 keer in nog geen 2 jaar tijd.
Wel vond ik een droombaan als visual merchandiser, beursstylist en fotostylist, passend bij mijn achtergrond als leefomgeving en interieurstylist. En ik ontmoeten daar een nieuwe liefde. Die liefde groeide en bloeide, en inmiddels zijn wij dolgelukkig getrouwd en leven wij samen met onze kat Tommie in het kleine dorpje Ursem.
Alleen in het begin bracht deze nieuwe liefde onverwerkte emoties naar boven. Ik besloot hier hulp voor te zoeken en tegelijkertijd leidde ik een overvolle levensstijl. (Ik stond namelijk nog steeds in de overlevingsstand) toch voelde het alsof alles goed ging. Ik zat “gewoon lekker in mijn flow.”
Of toch niet?
Ik begon steeds vaker een sluimerende vermoeidheid te voelen en had met regelmaat last van ontstekingen en hoe moe ik ook was, slapen lukte niet meer, ik stond volledig 'aan'. Door alle 'drukte' stelde ik het gevoel steeds uit: “na dit project komt er rust… na die afspraak kan ik bijtanken…” het moment van écht stilstaan bleef echter uit, en mijn bijnamen waren dan ook niet voor niets 'Stuiterbal' en 'Speedy' totdat mijn lichaam op een ochtend aangaf dat het écht genoeg was.
Het was een onmiskenbare stop: een burn-out die me dwong stil te staan, naar binnen te kijken en opnieuw balans te vinden. Het was intens en ging met de welbekende ups en downs, alles om zo snel mogelijk weer aan het werk te kunnen gaan terwijl douchen in het begin al de uitdaging van de dag was. Maar dit proces heeft me enorm gevormd en geleerd wat écht belangrijk is.
Langzaam ontdekte ik mijn herstelpad
Elke dag buiten zitten om energie op te bouwen werd mijn eerste stap. Daarna kwamen rustige wandelingen, gevolgd door trainingen met een holistisch coach waarin ik weer contact maakte met mijn lichaam en gevoel. Thuis ging ik wel is waar rustig aan maar ‘letterlijk aan de bak’ ont-spullen, opruimen, nieuwe orde scheppen en alles wat ons of mij uit balans bracht aanpassen. Ik had nu meer dan ooit behoefte aan een rustgevende basis! Het werd een echte life changer! Ik voelde direct meer rust, ruimte en overzicht. Ik kreeg de regie weer in eigen handen en daardoor vooral meer energie! Maar ook merkte ik voor het eerst duidelijk dingen in mezelf op waarvan ik voorheen dacht dat die te herleiden waren aan stress. Het waren mijn ADD(ADHD) trekjes. Maar inplaats van dat het mij van me stuk bracht gaf het me juist alleen maar meer inzicht in mezelf en kwam alles nog beter en verklaarbaarder op haar plek terecht. Er ging een nieuwe wereld voor mij open.
En daar werd Herstelstapper geboren
Op een dag liep ik een rondje en voelde ik aan alles dat ik andere wilde gaan helpen met ontprikkelen! Ik volgde een wandelcoachopleiding om in eerste instantie mensen te begeleiden bij stress, overprikkeling en burn-out herstel. Terwijl ik mijn bedrijf als wandelcoach opstartte, viel het puzzelstukje na een aantal klanten pas echt op z’n plek toen bleek dat er ook regelmatig ondersteuning in de thuisomgeving nodig was. Precies hoe ik dat zelf ook had ervaren! Die rust en balans letterlijk in de thuisbasis terugbrengen.
Een klant zei tegen mij ‘oh na onze sessie ben ik thuis mijn kleding gaan uitzoeken, ik keek daar al zolang tegen op! Ik ben nog niet helemaal klaar want ik vind het vrij pittig, maar het voelt nu al zo fijn! Zou je het misschien oke vinden om mij daar ook bij te helpen?’
En ineens begonnen mijn roze vleugels te stralen! Soms ligt een oplossing zo dichtbij, maar is er eerst nog een tusseneilandje nodig.
Creativiteit, sfeer, beleving en willen helpen zijn altijd al mijn rode draad geweest! Dus heel verrassend is deze ontwikkeling tot opruimcoach en stylist bij overprikkeling dan ook eigenlijk niet.
Mijn opleidingen, ruim 10 jaar werkervaring met kennis over leefomgevingen, styling, kleurpsychologie, thematisering, beleving en efficiënt inpakken en inrichten, plus mijn eigen herstelervaringen leidden tot waar ik nu sta. En wat vind ik dit toch keer op keer weer heerlijk om te mogen doen!
Het is een letterlijk zichtbare en voelbare manier om stap voor stap je huis, je leven en daarmee jezelf weer in balans te brengen!
